Sana Son Mektubum
Yine karanlıklar içindeyim sevgilim sensizliğin dibine vurmuş bu hayatın sonuna gelmişim. Günün en aydınlık saatleri şu an ama ben gecenin en karanlık saatlerini yaşıyor gibiyim doğru ya sen gittin gideli benim hiç aydınlığım olmadı ki. Hani derdin ya bana gülüşüne aşığım gözlerine hastayım diye biliyormusun sevgilim senden sonra gözlerimdeki ışıltı gitti kimseye bakamadım sadece senin içinmiş onlar sen gittikten sonra hiç gülmedim kimse görmedi senin o aşık olduğun gülüşümü. Kaç gece sabahladım sensiz sayısını bende bilmiyorum artık kaç kere yalvardım seni bana geri versinler diye kaç gece ağladım adın dilimde hesaba katmadım kimbilir kaç kere sensizliğe isyan ettim ama duymadın sevgilim ne adın dilimde yalvardığım geceleri ne seni istediğim günleri saatleri bilmedin sen. Yoksun sevgilim. Şimdi sana kokuna ellerine gülüşüne gözlerine meleğim demene o kadar muhtacım ki ama senin bunlardan haberin yok. Ben yine eskisi gibi her gece sana sarılıp uyuyorum sevdam ben yine her sabaha gözlerimi seninle açıyorum sana da dediğim gibi her sabaha senin için uyanıcam her yeni güne senin için başlıyıcam her güne seni bir kere daha görmek için kokunu bir kere daha duymak için gözlerine son bir kez de olsa bakmak için açıcam gözlerimi her güne seninle başlayıp her geceyi yine seninle bitiricem. Hiç değişmiyecek gerçeğimsin demiştim ya sana hiç değişmedin bende sevgin hala aynı bende hala sevdiğim tek adamsın hala benim uğurum hala beni hayata bağlayan mucizemsin. Sevdim seni be uğurum senin beni sevdiğin gibi delicesine sevdim seni. Gözlerime bakıp meleğim diyeceğin günü bekliyorum yine sevgilim seni çok özlüyorum uğurum ...
Hikaye Etiket: Sana Son Mektubum