İbret Olsun Okuyun Bunu
Kategori: Dramatik Hikayeler
2010-02-02
Şirin bir Ege kasabasında doğdum. İki katlı evimizin denize bakan balkonunda öyle güzel günler geçirdimki. Ben ailemizin üçüncü çocuğuyum. Benden küçük iki kız kardeşim ve bir büyük ablam var. Babam sınıf öğretmeniydi. Tüm memur çocukları gibi yurdun dört bir yanını gezdim. Annem eczacıydı. Babamla birbirlerini hemen hemen tamamlarlardı, o kadar severlerdi ki birbirlerini... Peşi sıra gelen dört çocuğa bakamayacak durumda kalan ailemiz, dedemden yadigar evi sattık. Babam tayinini istedi, doğru Çanakkaleye. Üniversite de ki kaydımı dondurdum. Benim büyüğüm olan ablam evlenmişti. Üç aya kalmadan ağlaya ağlaya baba evine döndü... Kocası meğerse aldatıyormuş... Bunun üzerinden yine bir hafta geçmeden hamile olduğunu öğrendi. Kocasının yanına gittiğinde kocası dövmüştü ablamı, hastaneye gittiğimizde bebeğin düştüğünü söylediler. Ablamın durumu da kritikti. Adamın ağzını yüzünü dağıttım. O günlerde zengin çocuklarına özel ders veriyordum: Fransızca-Piyano-Keman... Öğrencilerimden Savaş diye bir çocuk vardı. Onun ablası Seline aşık oldum. O da bana... Ailesi öğrenince katiyyen izin vermediler. Sorun: Siyasi görüş, mehzep farklılığı. Bizim Kemalist oluşumuz onlara ters düşüyormuş... İkinci aldığım darbe bu olmuştu. Bir gün oturuyorduk, babam okuldaydı. Soğuk babamın altı delik ayakabılarından içeriye giriyordu. Yine telefon gelmişti, korkarak açtık, babam trafik kazasında vefat etmişti. Bu olaydan sonra büsbütün değişti olaylar... Annemi ve kardeşlerimi toparlamak uzun sürdü. Haciz geldi. Kızkardeşlerimden ikisi de evlenip kendisini kurtardı. Şimdi biri İstanbulda, diğeri Paris e... Büyük ablam konfeksiyonda işe başlamıştı. Oradaki adamlardan biri askıntı olmuş. Bir değil iki değil. Sonunda çok ileri gitmiş. Bir gün depoda... Ablam masada duran maket bıçağını alarak adama yönelmiş. O şimdi nerede: Hapiste! Bu mu devletin adaleti. Koca adam her gün ağlıyorum. Annem ve ben bir başımıza kirada sürünüyoruz. Ben akşamları özel ders veriyorum. Gündüzleri taksiye çıkıyorum... Kızkardeşlerimde yardım yapıyorlar, ama nereye kadar? Bir tanesinin kucağıan vermişler çocuğu. Mahkum olmuş Parise dönemiyorda. Kocası cimrinin teki. İstanbulda ki yanına çağırıyor ama duyuyoruz orada burada kocası istemiyor... On sekiz ay sonra mahkeme var ablamın. Herşey yoluna girecek mi? Sanmıyorum... Lütfen fikir verin ne yapayım...
Hikaye Etiket: İbret Olsun Okuyun Bunu